Vahdettin’in Saltanatında İstanbul’daki Fahişeler

Mütareke yıllarında İstanbul şehrine ait fahişe istatistiği Müslümanlar için ibretliktir. Sultan Vahdettin’in saltanatının çirkin yüzü burada da sırıtır. Vahdettin kendisine bütün “İslâmların Halifesi” sıfatını veriyordu. Halbuki onun Saltanat döneminde, İstanbul’da en fazla İslâm kadınları fahişelik eder hale geldi.

1920 yılında İstanbul’da toplam 175 genelev vardı. Bu genelevlerin 164 adedinin sahibi gayrimüslim, 11 adedi ise Osmanlı müslümanıydı... Müslüman kadınları yoksulluk nedeniyle ve çoğu zaman da zorla bu hayatın içine itildiler. İstanbul genelevlerine düşen Müslüman kızlarının çoğu 18 yaşından küçüktü. 13-14 yaşlarında kız çocuklarına sahte vesikalar düzenleyerek yaşları büyük gösteriliyor ve genelevlerde çalıştırılıyordu. Ne yazık ki çok sayıda İslam kadını, sahipleri gayrimüslim olan bu genelevlere düştü. Vücutlarını satan birer fahişe durumuna geldi. Sarhoş ve hovarda düşman askerinin eğlencesi oldu…

Mütareke yılarında İstanbul’da yaklaşık 4000-5000 civarında kayıtsız fahişe vardı. Kayıtlı fahişeler ise hükümetin resmi istatistiklerinde bu rakamın yarısı kadardı. 1922 yılı istatistiğine göre İstanbul’da 2754 fahişe mevcuttu.

İslâm kadınlarının kötü yola düşmesi “Halife-i Müslimin” ve “Zat-ı Şahane”nin umrunda değildi. Vahdettin bu konuda önlem almak gibi girişimlerde bulunacak karakterde biri de değildi zaten. İleri gazetesinin İstanbul Polis Müdürlüğü’nden aldığı “İstanbul’da fahişeler” başlıklı haber şöyle:

《Şehrimizde çeşitli milletlerden 2754 fahişe var. Bunların milletlere göre dağılımı şöyledir:

✔875 İslam, 694 Rum, 193 Ermeni, 125 Musevi, 176 Rus, 96 Yunanlı, 22 Avustralyalı, 22 Romanyalı, 15 İtalyalı, 12 Fransalı, 5 Sırp, 6 Bulgar, 2 Polonyalı, 2 Arap, 1 Yugoslavyalı, 1 Amerikalı, 1 İranlı.

Vesikasız Fahişeler:

✔173 İslam, 118 Rum, 11 Ermeni, 1 Amerikalı olmak üzere 311 tanedir.

Şüphelilerin miktarı:

✔13 İslam, 43 Rum, 9 Ermeni, 8 Musevi, 7 Rus, 11 Yunanlı, 1 Romanyalı, 4 İtalyalı, 2 Fransız, 4 Sırp, 1 İngiltereli olmak üzere 220 tanedir.》

(Kaynak: Clarence Richard Jonson, M.A, Constantinople To-Day or The Pathfinder Survey of Constantinople, The Macmillan Company, New York, 1922, sayfa 356

İleri Gazetesi, 18 Temmuz 1922, sayfa 3

Atilla Oral, Charles Harington, sayfa 234, 235)