Çoban Mehmet ‘Atam, Seninle Cihan Güreş Tutamadı’ Deyince Atatürk Onu Alnından Öpmüştü…

ATA, güreşi ve güreşçileri hakikaten çok severdi. En sevdiği güreşçilerin başında ise Çoban Mehmet gelirdi. Aşağıdaki yazıda Çoban Mehmet, Aziz Ata ile ilgili hatıralarını anlat­maktadır:

Yıl 1934…. Haliç idman Kulübünün an’anevi yıllık vapur gezisi münasebetiyle Yalo­va’nın yakınındaki Çınarcık köyüne geziye git­miştik. Gezimizi haber alan Ata, kulüp başkanı Jandarma Kumandanı Fuat Bey’e «Çoban var mı?» diye soruyor. Cevap müspet olunca hemen Çınarcık’a geliyor ve Faik pehlivanı benimle, Urfalı Salihi de Cemâl pehlivanla kapıştırıyor.. Çok geçmeden ben Faik’i, Cemâl Pehlivan da Urfalıyı yenmişti. Fakat, muteriz bir mizaca sahip olan Urfalı neticeye itiraz ettiği için kati netice alınamamıştı… ATA ise güreşi çok sev­diği için Urfalının taşkın hareketini bile hoş karşılamıştı.. Fakat bize birer elbise yaptırarak gönlümüzü almasını da ihmal etmemişti.

Bu arada «Salih hâlâ iyi pehlivan olamadı» yollu serzenişte bulununca ben de «ATAM, yetiş­tirmeye çalışıyoruz. Fakat bir türlü kafası al­mıyor.» dedim gülüşmelere yol açtım…

RUSYA GÜREŞLERİ ve ATA’NIN MESAJI

1932-1935 yılları arasında tam dört defa üst üste Rusya’ya Halkevi takımı adı altında git­miştik. Başımızda o zamanın büyük söz sahibi olan Cevdet Kerim İncedayı vardı. Vapur yola çıktıktan sonra yanımıza gelen İncedayı ‘Çocuklar ATA siz güreşçiler için «Ben baş­ka sporculardan birşey beklemiyorum. Yalnız güreşçilerin zaferlerini beklerim» dedi’.

Bu söz­ler beni son derece coşturmuştu… Nitekim Rusya’ya dört gidişimde ve İstanbul, Ankara ve İzmir’de karşıma çıkan Ermeni asıllı Gonca adın­daki Rus’u yenmem, ATA üzerindeki itibarımın artmasında büyük rol oynamıştı…

SENİNLE CİHAN BAŞ EDEMEDİ…

1935 yılının sonbaharıydı. Memleketimize Hitler devrinin mağrur Alman güreş ekibi gel­mişti. Taksim Stadındaki bu güreşlere ATA ken­disine haber verilmediği için gelememiş; fakat, haber alınca da kendisini Türk-Alman güreş te­masından haberdar etmeyen yakınlarını hayli haşlamıştı.

ÇOBAN MEHMET. Ata’nın en sevdiği güreşçi­lerden biri olan Çoban Mehmet, hâtıralarını Nazif Oturgan’a anlatırken.

Güreşlerin galibiyetimizle bittiğini öğrenen ATA her iki tarafa mensup güreşçileri FLORYA’daki köşke davet etmişti.. Tabiî hemen vasıtalara binip Florya’nın yolunu tuttuk ve ka­pıda bizi karşılayan İsmail Müştak Bey’in emri üzerine herkes rakibi ile yanyana ve asker adı­mı ile yürüyerek köşke dahil oldu.. ATA kapıda bizi karşılamıştı, ilk önce beni sordu «Burada­yım ATAM» dedim… Sonra bana dönerek;

«-Çoban benimle de güreşir misin» dedi.. Ben de gayrî ihtiyarî «ATAM, seninle cihan gü­reşemedi. Ben mi güreşeceğim?» dedim. Bu sa­mimî ve içten gelen sözüm hoşuna gitmiş olacak ki; yanıma sokulup beni alnımdan öptü. Nur içinde yatsın. Şimdi o sağ olsaydı, gü­reşimiz bu duruma mı düşerdi? Hele üst üste alınan Dünya ve Olimpiyat Şampiyonlukları onu kim bilir ne kadar sevindirirdi?..

Biliyorum, İsmet Paşa da, Cemâl Paşa da güreşi çok severler. Ama neye yarar? Onlar emir verir, ama emirleri tam olarak tatbik edilmezse «bunun sorumlusu kimdir?» diye soran olmazsa elbette ki güreşi­miz düştüğü zor durumdan kurtulamaz.


10 Kasım 1963, Akşam Gazetesi